Nagroda wątpliwej przyjemności przyznawana corocznie wścibskim dziennikarzom. Tytuł wymyśliło Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich, które postanowiło od tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego dziewiątego roku przyznawać ją każdemu dziennikarzowi, który wykazał się brakiem rzetelności i wyjątkowym lekceważeniem etyki dziennikarskiej, która dla każdego szanującego się dziennikarza jest jak dekalog. Stowarzyszenie chce w ten sposób piętnować wielu złych autorów publikacji, którzy piszą do pracy, wypowiadają się w radiu i telewizji, a przez których środowisko dziennikarskie traci w oczach odbiorców w całym kraju i na świecie. Oczywiście kategorie przyznawane dziennikarzom nie są brane pod uwagę, jeżeli chodzi o dziennikarzy zajmujących się prasą brukową, piszącą o plotkach i świecie gwiazd show-biznesu, ponieważ tam z zasady prawie każda informacja nie może być potwierdzona - bez potwierdzenia plotka jest o wiele bardziej sprzedajna niż fakt, a fakty nie zawsze interesują ludzi. Pierwszym "wyróżnionym" dziennikarzem w tej kategorii był Marcin Wrona, autor programu emitownego w TVN, pod tytułem "Pod napięciem".
Joseph Pulitzer urodził się w tysiąc osiemset czterdziestym siódmym roku na Węgrzech. Było to dziesiątego kwietnia, a zmarł dwudziestego dziewiątego października w tysiąc dziewięćset jedenastym roku w mieście Charleston w stanie Karolina. Był członkiem rodziny pochodzenia żydowskiego, zajmował się dziennikarstwem i wydawaniem przeróżnych publikacji prasowych. W tysiąc osiemset siedemdziesiątym ósmym roku zajął się wydawaniem "Post Dispatch", jednak porzucił to zajęcie, by w tysiąc dziewięćset trzecim roku zająć się Uniwersytetem Columbia, którego był rektorem głównym. Jest fundatorem słynnej w kręgach dziennikarskich nagrody przyznawanej rzetelnym, zaskakującym i oddanym pasji dziennikarzom, a także ludziom tworzącym muzykę oraz literaturę. Jego nagroda przyznawana jest głównie amerykańskim twórcom, ale dwóm polakom (fotografik Tomasz Tomaszewski) oraz pisarz Piotr Poraj. W tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym dziewiątym roku został wprowadzony do St. Louis Walk of Fame - alei najbardziej zasłużonych obywateli.
Dziennikarstwo jako takie dzieli się na kilka specjalności. Reporterzy zajmują się zbieraniem informacji oraz opracowywaniem i sklejaniem aktualnych informacji, które uda im się zebrać. Korespondent natomiast przygotowuje materiał do wysyłki za granicą swojego kraju - bardzo często występujący jako korespondent wojenny, co jest bardzo niebezpieczną formą dziennikarstwa. Felietoniści piszą publikacje na temat aktualnych wydarzeń w formie analizy i kometarza, często posługując się ciętym językiem, ostro komentując aktualne wydarzenia. Zazwyczaj dziennikarze przechodzą etap rozwoju w taki sposób. Początkujący najpierw zostaje reporterem i zbiera informacje w terenie. Potem zostaje redaktorem, który zajmuje się wybieraniem, poprawianiem, czasami pisaniem artykułów do gazet. Felietonista jest zazwyczaj najstarszy rangą w redakcji - zna życie i wie, czego ludzie oczekują, potrafi skomentować to pod kilka kategorii społecznych wiedząc, co ludzie chcą usłyszeć, o czym, co ich zainteresuje. Jednak to jest tylko utarty schemat, który się przyjął, a tak naprawdę każdy może zaczynać przygodę z dziennikarstwem jakkolwiek chce.